Serhat

  Kalem yoruldu yazmaktan Kalp tükeniyor atmaktan Resimlerine bakmaktan Bıktım, usandım artık gel Hasretligi kaldıramam Uaralardan kurtulamam Kendimi de kandırama Bıktım, usandım artık gel Zemherinin soğuğunda Yatmak isterdim kolunda Can teslim olsun uğrunda Bıktım, usandım artık gel Özlemek farz mı kılındı Gönlüm gözüne kapıldı Fikir akıldan arındı Bıktım, usandım artık gel Tüm şiiri sana yazdım Kah uyudum kah uyandım Mezarımı kendim kazdım Bıktım, usandım artık gel Bundan sonra yazmam sana Dünyayı dar ettin bana Bari öteki bahara Özledim seni artık gel